Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS ad 6

Przy wykreślaniu na podstawie wieku, poziom IgG w surowicy wykazywał postępujący spadek (Figura 2). Podobne stwierdzenie odnotowano, gdy oceniano liczbę komórek B CD19 + (tabela i tabela S1 w dodatkowym dodatku). Badania komórek T wykazały stały wzrost liczby limfocytów T CD8 + z odwrotnymi stosunkami CD4: CD8 u 10 z 13 uczestników z defektami wiążącymi DNA w IKAROS (np. Podstawienia aminokwasów lub delecja eksonów 4 i 5) oraz u 3 z 13 pacjentów z całkowita delecja IKZF1 (P = 0,01 na podstawie dokładnego testu Fishera Fishera) (Tabela i Rysunek 2 oraz Tabela S1 w Uzupełniającym dodatku). Komórki T CD8 + były przeważnie naiwnymi komórkami (CD62L + CD45RA +) i centralnymi komórkami pamięci (CD62L + CD45RA-) u 6 pacjentów, którzy zostali oceniani pod kątem tych markerów. Okazało się, że zarówno komórki CD4 +, jak i CD8 + są poliklonalne w analizie cytometrycznej przepływu V. (ryc. Read more „Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS ad 6”

Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS ad 5

Konfokalna mikroskopia pokazała, że transfekowane komórki NIH-3T3 eksprymujące IKAROS typu dzikiego miały punktowy wzór barwienia, który jest charakterystyczny dla wiązania i lokalizacji perycentromerycznej heterochromatyny (Fig. S7C w Dodatku Aneks). Przeciwnie, cztery białka powstałe w wyniku mutacji missense miały rozproszone barwienie jądrowe. Gdy komórki NIH-3T3 transfekowano taką samą ilością wektora wyrażającego IKAROS typu dzikiego i wektor wyrażający zmutowany IKAROS, wzór barwienia był podobny do tego obserwowanego w komórkach transfekowanych jedynie przez wektor ekspresjonujący IKAROS typu dzikiego (Fig. S7D). w Dodatku Uzupełniającym). Podobne wyniki uzyskano, gdy transfekowano komórki HEK293T (Fig. Read more „Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS ad 5”

Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS czesc 4

Wcześniej opublikowane badania strukturalne wskazują, że mutacje missensowe R162L, R162Q i R184Q występują w kontakcie z DNA reszty, podczas gdy mutacja H167R obejmuje jeden z kanonicznych histydyn C2H2 z cynkiem palcem (patrz fig. S2 w dodatkowym dodatku do struktury IKAROS). 15 Ponadto przewiduje się, że te cztery mutacje będą wysoce szkodliwe dla funkcji białka (fig. Mutacje punktowe nie były obserwowane w ponad 64 000 genomów zawartych w projekcie 1000 Genomes i bazie danych Exome Aggregation Consortium (ExAC). W tych bazach danych nie znaleziono przedwczesnych kodonów stop w IKZF1, a kilka zgłoszonych mutacji missense było albo bardzo rzadkich, albo przewidzianych jako łagodne. Ponadto IKZF1 znajduje się pod silną selekcją oczyszczającą (ryc. S4 w dodatku uzupełniającym), co oznacza, że osoby z dysfunkcjonalnymi wariantami nie przeżywają do wieku rozrodczego. Read more „Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS czesc 4”

Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS cd

Zastąpienie AG . T w c.485 w Family A spowodowało substytucję leucyny dla argininy w kodonie 162 (R162L) w IKZF1, genie kodującym czynnik transkrypcyjny IKAROS. W przypadku substytucji AG . A w c.485 w rodzinie B nastąpiła substytucja glutaminy dla argininy (R162Q) w tym samym zmutowanym kodonie znajdującym się w rodzinie A. W rodzinie C stwierdzono substytucję A . G w IKZF1 przy około 500 r., skutkująca substytucją argininy dla histydyny w kodonie 167 (H167R). Zmiana AG . Read more „Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS cd”