Randomizowane badanie intensywnej i standardowej kontroli ciśnienia krwi ad 6

Wstawka w każdym panelu pokazuje te same dane na powiększonej osi y. CI oznacza przedział ufności. Pierwotne zdarzenie wynikowe zostało potwierdzone u 562 uczestników – 243 (1,65% rocznie) w grupie intensywnego leczenia i 319 (2,19% rocznie) w grupie leczonej standardowo (współczynnik ryzyka z intensywnym leczeniem, 0,75, 95% przedział ufności [Cl], 0,64 do 0,89, P <0,001) (tabela 2). Oddzielenie głównego wyniku między grupami było widoczne po roku (rys. 3A). Różnice między grupami były spójne we wszystkich elementach pierwotnego wyniku i innych wcześniej określonych wynikach wtórnych (Tabela 2).
Łącznie wystąpiło 365 zgonów – 155 w grupie intensywnego leczenia i 210 w grupie leczonej standardowo (współczynnik ryzyka, 0,73, 95% CI, 0,60 do 0,90, P = 0,003). Oddzielenie śmiertelności między grupami stało się widoczne po około 2 latach (rys. 3B). Przyczyny śmierci podano w tabeli S3 w dodatkowym dodatku. Względne ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych było o 43% niższe w przypadku intensywnej interwencji niż w przypadku leczenia standardowego (p = 0,005) (tabela 2).
Rysunek 4. Rysunek 4. Wykres lasu pierwotnego wyniku według podgrup. Przekreślona linia pionowa przedstawia współczynnik ryzyka dla całej populacji badanej. Rozmiary skrzynek są proporcjonalne do dokładności szacunków (przy większych polach oznaczających większy stopień dokładności). Podgrupa bez uprzedniej przewlekłej choroby nerek (CKD) obejmuje niektórych uczestników o nieznanym statusie CKD na początku badania. Czarna rasa obejmuje Hiszpanie czarny i czarny jako część wielorasowej identyfikacji.
Liczby potrzebne do leczenia w celu zapobiegania pierwotnemu zdarzeniu, śmierci z jakiejkolwiek przyczyny i śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych podczas mediany 3,26 roku próby wynosiły odpowiednio 61, 90 i 172. Wpływ interwencji na szybkość pierwotnego wyniku i na tempo zgonu z dowolnej przyczyny był stały we wszystkich wcześniej określonych podgrupach (ryc. 4 i ryc. S5 w dodatkowym dodatku). Nie stwierdzono istotnych interakcji między leczeniem a podgrupą w odniesieniu do pierwotnego wyniku lub zgonu z jakiejkolwiek przyczyny. Kiedy śmierć była traktowana jako konkurencyjne ryzyko w modelu Fine-Gray, wyniki w odniesieniu do pierwotnego wyniku były praktycznie niezmienione (współczynnik ryzyka, 0,76, 95% CI, 0,64 do 0,89).
Wśród uczestników z przewlekłą chorobą nerek na początku badania nie odnotowano znaczącej różnicy między grupami w złożonym wyniku zmniejszenia eGFR o 50% lub więcej ani rozwoju ESRD, chociaż liczba zdarzeń była niewielka (Tabela 2) . Wśród uczestników, którzy nie mieli przewlekłej choroby nerek na początku badania, częstość występowania objawów określona jako spadek eGFR o 30% lub więcej do wartości mniejszej niż 60 ml na minutę na 1,73 m2 była wyższa w grupie intensywnego leczenia. niż w grupie leczenia standardowego (1,21% rocznie w porównaniu do 0,35% rocznie, współczynnik hazardu, 3,49, 95% CI, 2,44 do 5,10, P <0,001).
Poważne zdarzenia niepożądane
Tabela 3. Tabela 3. Poważne zdarzenia niepożądane, warunki zainteresowań i monitorowane zdarzenia kliniczne. Poważne zdarzenia niepożądane wystąpiły u 1793 uczestników w grupie intensywnego leczenia (38,3%) oraz u 1736 uczestników w grupie leczonej standardowo (37,1%) (współczynnik ryzyka przy intensywnym leczeniu, 1,04; P = 0,25) (tabela 3 i tabela S4 w dodatkowym dodatku)
[przypisy: laparoskopia endometrioza, agencja hostess, firma zbrojarska ]

Powiązane tematy z artykułem: agencja hostess firma zbrojarska laparoskopia endometrioza