Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS ad 7

Ponieważ TdT jest bezpośrednim celem IKZF1,12, porównaliśmy liczbę dodawanych przez TdT dodatków w transkryptach ciężkiego łańcucha immunoglobuliny z komplementarnego DNA uzyskanego od Pacjentów B5 i C1 z liczbą u czterech zdrowych kontrolnych i dwóch pacjentów z mutacjami w BTK, którzy mieli podobna liczba komórek B krwi obwodowej. U pacjentów i kontrolnych liczba dodatków pośredniczonych przez TdT mieściła się w granicach normy23 (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Mała liczba komórek CD34-CD19 + w aspiratach szpiku kostnego od pacjentów C1 i C2 była równo podzielona między komórki pre-B, które były negatywne dla powierzchniowej immunoglobuliny i niedojrzałych komórek B, które były dodatnie dla powierzchniowej immunoglobuliny (Figura 3B), co wskazuje, że blok w różnicowaniu komórek B nie było kompletne i niektóre prekursory były w stanie różnicować się w komórki B. Dyskusja
CVID charakteryzuje się późną hipogammaglobulinemią i słabą odpowiedzią przeciwciał na antygeny zakaźne i szczepionkowe.1,2 Przyczyna genetyczna jest nieznana w większości przypadków, a mniej niż 10% pacjentów ma historię choroby w rodzinie. Większość pacjentów ma normalną liczbę komórek B, ale nie ma komórek plazmatycznych. Badanie to dokumentuje postępującą utratę immunoglobulin w surowicy i limfocytów B w podgrupie pacjentów z CVID związanym z heterozygotycznymi mutacjami w IKZF1. Wyniki kliniczne i laboratoryjne różniły się u tych osób, szczególnie w dzieciństwie. Read more „Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS ad 7”

Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS ad 5

Konfokalna mikroskopia pokazała, że transfekowane komórki NIH-3T3 eksprymujące IKAROS typu dzikiego miały punktowy wzór barwienia, który jest charakterystyczny dla wiązania i lokalizacji perycentromerycznej heterochromatyny (Fig. S7C w Dodatku Aneks). Przeciwnie, cztery białka powstałe w wyniku mutacji missense miały rozproszone barwienie jądrowe. Gdy komórki NIH-3T3 transfekowano taką samą ilością wektora wyrażającego IKAROS typu dzikiego i wektor wyrażający zmutowany IKAROS, wzór barwienia był podobny do tego obserwowanego w komórkach transfekowanych jedynie przez wektor ekspresjonujący IKAROS typu dzikiego (Fig. S7D). w Dodatku Uzupełniającym). Podobne wyniki uzyskano, gdy transfekowano komórki HEK293T (Fig. Read more „Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS ad 5”

Stosowanie doustnego flukonazolu podczas ciąży i ryzyka wad wrodzonych

Opisy przypadków sugerują, że długotrwałe leczenie flukonazolem w dużych dawkach w ciężkich zakażeniach grzybiczych podczas ciąży powoduje powstawanie wad wrodzonych. Nie jest jasne, czy powszechnie stosowane niższe dawki zwiększają ryzyko określonych wad wrodzonych. Metody
W kohorcie żywych noworodków z rejestru w Danii, ocenialiśmy doustne narażenie na flukonazol w pierwszym trymestrze ciąży oraz ryzyko wad wrodzonych ogółem i wad wrodzonych uprzednio związanych z azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi.
Wyniki
Większość ciąż narażonych na flukonazol występowała u kobiet, które otrzymały typowe dawki terapeutyczne 150 mg (56% ciąż) lub 300 mg (31%). Read more „Stosowanie doustnego flukonazolu podczas ciąży i ryzyka wad wrodzonych”

Zastosowanie azytromycyny i śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych

Stosowanie azytromycyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów z wysokim ryzykiem wyjściowym. Nie wiadomo, czy azytromycyna powoduje podobne ryzyko w niewyselekcjonowanej populacji ogólnej. Metody
Przeprowadziliśmy ogólnopolskie historyczne badanie kohortowe z udziałem duńskich dorosłych (w wieku od 18 do 64 lat), łączące dane rejestrowe dotyczące wypełnionych recept, przyczyn zgonu i cech pacjentów w okresie od 1997 r. Do 2010 r. Read more „Zastosowanie azytromycyny i śmierci z przyczyn sercowo-naczyniowych”