Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS

Typowy zmienny niedobór odporności (CVID) charakteryzuje się późną hipogammaglobulinemią z braku czynników predysponujących. Przyczyna genetyczna jest nieznana w większości przypadków, a mniej niż 10% pacjentów ma historię choroby w rodzinie. Większość pacjentów ma normalną liczbę komórek B, ale nie ma komórek plazmatycznych. Metody
Do oceny podgrupy pacjentów z CVID i niskimi limfocytami B wykorzystaliśmy sekwencjonowanie całych eksonów oraz opartą na macierzy porównawczą hybrydyzację genomową. Zmutowane białka analizowano pod kątem wiązania DNA za pomocą testu przesunięcia ruchliwości elektroforetycznej (EMSA) i mikroskopii konfokalnej. Cytometria przepływowa została wykorzystana do analizy limfocytów krwi obwodowej i aspiratów szpiku kostnego.
Wyniki
Sześć różnych heterozygotycznych mutacji w IKZF1, genie kodującym czynnik transkrypcyjny IKAROS, zidentyfikowano u 29 osób z sześciu rodzin. Read more „Utrata komórek B u pacjentów z mutacjami heterozygotycznymi w IKAROS”

Wielonarodowa próba prasugrela dotycząca zdarzeń związanych z przypadkami Vasko-Celi ad

Projekt badania został wcześniej opisany.20 Protokół i komitety sterujące, które składały się z badaczy akademickich i przedstawicieli sponsorów (Daiichi Sankyo i Eli Lilly), zaprojektowali badanie i nadzorowali jego zachowanie (pełna lista członków każdego komitetu znajduje się w dodatkowym dodatku, dostępne z pełnym tekstem tego artykułu na). W każdym kraju badanie zostało zatwierdzone przez krajowe organy regulacyjne oraz lokalne komisje etyczne, komisje ds. Przeglądu instytucjonalnego lub obydwie te instytucje i podlegały lokalnym regulacjom. Okresowe oceny bezpieczeństwa były przeprowadzane przez niezależny zewnętrzny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo. Główni badacze mieli pełny dostęp do danych, a analizy danych zostały niezależnie zweryfikowane przez Harvard Clinical Research Institute pod względem dokładności i zgodności z protokołem oraz zatwierdzonego planu analizy statystycznej, który jest dostępny pod adresem.
Badana populacja
Badana populacja obejmowała dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat, u których występowała niedokrwistość sierpowata (homozygotyczna hemoglobina S [HbSS] lub hemoglobina S.0) i która w ciągu ostatniego roku miała dwa lub więcej kryzysów zamknięcia naczyń krwionośnych. Definicja kryzysu okluzji naczyń, którą wykorzystaliśmy do oceny kwalifikowalności do włączenia do badania, była identyczna z definicją zastosowaną w pierwotnym punkcie końcowym. Read more „Wielonarodowa próba prasugrela dotycząca zdarzeń związanych z przypadkami Vasko-Celi ad”

Wielonarodowa próba prasugrela dotycząca zdarzeń związanych z przypadkami Vasko-Celi

Niedokrwistość sierpowata jest dziedzicznym zaburzeniem krwi charakteryzującym się bolesnymi kryzysami naczyniowo-okluzyjnymi, dla których istnieje niewiele możliwości leczenia. Płytki pośredniczą w międzykomórkowej adhezji i zakrzepicy podczas okluzji naczyń w niedokrwistości sierpowatej, co sugeruje rolę czynników przeciwpłytkowych w modyfikowaniu zdarzeń chorobowych. Metody
Dzieci i młodzież w wieku od 2 do 17 lat z anemią sierpowatą losowo przydzielano do doustnego prasugrelu lub placebo przez 9 do 24 miesięcy. Pierwszorzędowym punktem końcowym był wskaźnik kryzysu okluzyjnego, będącego połączeniem bolesnego kryzysu lub ostrego zespołu klatki piersiowej. Drugorzędnymi punktami końcowymi były: częstość bólu związanego z sierpem i natężenie bólu, które oceniano codziennie przy pomocy dzienników bólu.
Wyniki
Łącznie 341 pacjentów poddano randomizacji w 51 ośrodkach w 13 krajach w obu Amerykach, Europie, Azji i Afryce. Częstość występowania kryzysowych zdarzeń okluzyjnych na osobę w roku wynosiła 2,30 w grupie prasugrelu i 2,77 w grupie placebo (stosunek częstości 0,83, 95% przedział ufności, 0,66 do 1,05, P = 0,12). Read more „Wielonarodowa próba prasugrela dotycząca zdarzeń związanych z przypadkami Vasko-Celi”

Randomizowane badanie intensywnej i standardowej kontroli ciśnienia krwi

Najbardziej odpowiednie cele dotyczące skurczowego ciśnienia krwi w celu zmniejszenia chorobowości i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych wśród osób bez cukrzycy pozostają niepewne. Metody
Losowo przypisaliśmy 9361 osób ze skurczowym ciśnieniem krwi 130 mm Hg lub więcej i zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, ale bez cukrzycy, do skurczowego docelowego ciśnienia krwi wynoszącego poniżej 120 mm Hg (leczenie intensywne) lub celu poniżej 140 mm Hg (standardowa obróbka). Pierwotnym złożonym wynikiem był zawał mięśnia sercowego, inne ostre zespoły wieńcowe, udar, niewydolność serca lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Wyniki
Po roku średnie skurczowe ciśnienie krwi wynosiło 121,4 mm Hg w grupie intensywnego leczenia i 136,2 mm Hg w grupie leczonej standardem. Interwencja została przerwana wcześnie po medianie okresu obserwacji wynoszącej 3,26 roku z powodu znacznie niższej stawki pierwotnego wyniku złożonego w grupie intensywnego leczenia niż w grupie leczonej standardem (1,65% rocznie w porównaniu z 2,19% rocznie; współczynnik ryzyka przy intensywnym leczeniu, 0,75, przedział ufności 95% [CI], 0,64 do 0,89, P <0,001). Całkowita śmiertelność była również znacznie niższa w grupie intensywnego leczenia (współczynnik ryzyka, 0,73, 95% CI, 0,60 do 0,90, P = 0,003). Częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z niedociśnieniem, omdleniem, zaburzeniami elektrolitowymi oraz ostrym uszkodzeniem lub uszkodzeniem nerek, ale nie powodującymi uszczerbku upadków, była wyższa w grupie intensywnego leczenia niż w grupie leczonej standardowo. Read more „Randomizowane badanie intensywnej i standardowej kontroli ciśnienia krwi”