Biegunki moga powstac w róznych sprawach chorobowych

Biegunki mogą powstać w różnych sprawach chorobowych, jak np. w chorobach organicznych jelit, w bezsoczności żołądka, w samozatruciach jadami wewnątrzpochodnymi, robaczywości, w zatruciach metalami rtęcią, arsenem, w chorobach zakaźnych, w alergiach, w zwichnięciu równowagi nerwów wegetatywnych i innych sprawach. Najczęstszą przyczyną biegunek o charakterze czynnościowym są infekcje pokarmowe, błędy dietetyczne, jak np. spożywanie większej ilości pokarmów ciężko strawnych. Zwiększenie ruchów robaczkowych może wystąpić również wtedy, gdy powstanie miejscowe zwężenie kiszki i w związku z tym jest utrudnione przejście treści pokarmowej przez miejsce zwężone. Read more „Biegunki moga powstac w róznych sprawach chorobowych”

Jelita ulegaja wtedy najczesciej porazeniu

Jelita ulegają wtedy najczęściej porażeniu i część powyżej przeszkody zostaje silnie rozdęta. Gromadzą się tam, bowiem gazy i inne trujące wytwory powstałe w związku ze wzmożoną fermentacją i gniciem. Występuje również przepełnienie tego odcinka treścią płynną, które jest skutkiem wzmożonego wydzielania jelitowego. Proces wchłaniania jest również upośledzony, jeżeli niedrożność jelita powstaje na tle skrętu jelit, uwięźnięcia lub wgłobienia. W tych sprawach ulega zaburzeniu wgłobienie jelita wg Nettera, jeszcze krążenie krwi w ściankach jelitowych. Read more „Jelita ulegaja wtedy najczesciej porazeniu”

Klinika odróznia zapalenie wyrostka robaczkowego ostre, podostre i przewlekle

Klinika odróżnia zapalenie wyrostka robaczkowego ostre, podostre i przewlekłe, chociaż anatomia patologiczna stwierdza, że istnieje pierwotnie tylko zapalenie ostre, natomiast podostre czy przewlekłe jest zejściem zapalenia ostrego. Zapalenie ostre wyrostka robaczkowego dające gwałtowne objawy kliniczne jest groźne, gdyż wyrostek może ulec przedziurawieniu, zropieniu, zgorzeli, co prowadzi do miejscowego lub rozlanego zapalenia otrzewnej. Odruchy wegetatywne trzewnoruchowe wywołują wtedy duże napięcie mięśni brzucha. Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego wymaga interwencji chirurga. Przewlekłe zapalenie wyrostka robaczkowego nie daje gwałtownych objawów klinicznych, lecz może wywołać różne zaburzenia w czynności przewodu pokarmowego na skutek wytworzenia się patologicznych odruchów w wyniku długotrwałego- podrażnienia przewlekłym procesem zapalnym mechanizmów interocepcyjnych wyrostka robaczkowego. Read more „Klinika odróznia zapalenie wyrostka robaczkowego ostre, podostre i przewlekle”

Watroba, jako narzad duzy

Wątroba, jako narząd duży, posiadający ogromną liczbę naczyń i ukrwiony z krążenia dużego i wrotnego, spełnia doniosłą rolę w regulacji krążenia krwi. Wątroba człowieka jest zwartym narządem o gęstej spoistości, lecz równocześnie o dużej plastyczności, w związku, z czym może ona ulegać różnym zmianom swojej postaci na skutek ucisku. Długotrwały ucisk żebra w zniekształceniach klatki piersiowej, w krzywicy, dawniej zaś wskutek noszenia gorsetów, może spowodować tak daleko idącą zmianę kształtu wątroby, że powstaje tzw. odsznurowanie jej części w postaci nowego płata. Tkanka wątroby jest krucha i w sprzyjających warunkach łatwo ulega pękaniu. Read more „Watroba, jako narzad duzy”

WPLYW ZABURZEN CZYNNOSCI WATROBY NA PRZEMIANE WEGLOWODANOWA

WPŁYW ZABURZEŃ CZYNNOŚCI WĄTROBY NA PRZEMIANĘ WĘGLOWODANOWĄ Wątroba w pierwszej połowie życia płodu nie zawiera glikogenu. U płodu najpierw zjawia się glikogen w sercu i innych tkankach, w drugiej zaś połowie życia płodowego glikogen zjawia się i w wątrobie, przy czym nagromadzenie się jego występuje znacznie wcześniej niż rozwój wysepek Langerhansa trzustki. U noworodka glikogenu w wątrobie jest znacznie więcej niż w ustroju dorosłym. Glikogen w wątrobie jest nierównomiernie rozłożony. W częściach środkowych zrazika wątrobowego glikogenu jest więcej niż w obwodowych, przy czym zawartość jego w zrazikach ulega wahaniom w zależności od różnych czynników, z których najważniejszy jest charakter pożywienia. Read more „WPLYW ZABURZEN CZYNNOSCI WATROBY NA PRZEMIANE WEGLOWODANOWA”

Na zawartosc glikogenu w watrobie wplywaja adrenalina

Na zawartość glikogenu w wątrobie wpływają adrenalina, niektóre hormony z kory nadnerczy, jak np. kortykosteron, insulina z wysepek Langerhansa trzustki oraz hormony przysadki mózgowej, jak padrenokortykotropowy hormon zwany w skrócie ACTH. Również brak witamin, zwłaszcza tiaminy, powoduje zubożenie wątroby w glikogen, Praca mięśniowa, przy której mięśnie zużywają dużo cukru, również powoduje zubożenie wątroby w glikogen, gdyż zostaje on przetworzony na cukier, który wychwytują mięśnie. Upośledzenie czynności wątroby odbija się na przemianie węglowodanowej i w związku z tym wpływa ona na zawartość cukru we krwi zaburza się wtedy czynność tworzenia się i magazynowania glikogenu w wątrobie oraz czynność przetwarzania glikogenu w cukier i przechodzenia go do krwi. Jak wykazały doświadczenia, w których usunięto zwierzęciu wątrobę, już w 3-7 godzin po tym zabiegu występuje znaczne osłabienie mięśniowe, senność, i znikanie odruchów, W tym okresie, trwającym około 1 godziny, zawartość cukru we krwi spada do 50-40 mg% norma 80-120 mg %. Read more „Na zawartosc glikogenu w watrobie wplywaja adrenalina”

Metoda Londona

Metoda Londona polega na tym, że do ściany żyły wrotnej i wątrobowej przyszywa się specjalne kule metalowe, których końce wystają na powierzchni brzucha do okolicy lędźwiowej. Przez nakłucie żyły wrotnej i żyły wątrobowe długą igłą wprowadzoną do kaniuli można pobrać krew w różnym dowolnym czasie. Porównując chemizm krwi z żyły wrotnej z krwią żyły wątrobowej można zdać sobie sprawę z przemian zachodzących w wątrobie. Metoda zakładania kaniul naczyniowych pozwala prowadzić badania przez dłuższy czas, gdyż zwierzę po takiej operacji jest zdrowe. Ta metoda pozwoliła zbadać rolę wątroby w przemianie węglowodanowej, białkowej, tłuszczowej, bilirubinowej, mineralnej i innych. Read more „Metoda Londona”

W okresie drgawek zawartosc cukru we krwi spada do jeszcze nizszych wartosci

W okresie drgawek zawartość cukru we krwi spada do jeszcze niższych wartości. Istnieje, więc równoległość pomiędzy objawami klinicznymi i spadkiem poziomu cukru we krwi u zwierząt po usunięciu wątroby, przy czym podanie dożylnie cukru gronowego nie tylko, usuwa objawy, ale ratuje zwierzęta od śmierci. Zwierzę jednak z usuniętą wątrobą które mu często podaje się cukier gronowy do krwi, udaje się utrzymać przy życiu tylko do 34 godzin. Wskazuje to na fakt, że w braku wątroby nie można utrzymać odpowiedniego poziomu cukru we krwi, gdyż zapas glikogenu w innych tkankach szybko się wyczerpuje, tworzenie się zaś glikogenu z białek i tłuszczów odbywa się tylko w wątrobie. Również u zwierząt z przetoką Ecka zmniejsza się zawartość glikogenu w wątrobie i w związku z tym zmniejsza się zawartość cukru we krwi i w tkankach dochodzi ona do takich niskich Iiczb, że życie zwierzęcia w tym stanie jest niemożliwe. Read more „W okresie drgawek zawartosc cukru we krwi spada do jeszcze nizszych wartosci”

Vedolizumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna

Skuteczność vedolizumabu, przeciwciała integryny ?4?7, w chorobie Leśniowskiego-Crohna jest nieznana. Metody
W zintegrowanym badaniu z oddzielnymi testami indukcji i leczenia podtrzymującego ocenialiśmy dożylną terapię vedolizumabem (300 mg) u dorosłych z aktywną chorobą Crohna. W badaniu indukcyjnym 368 pacjentów zostało losowo przydzielonych do przyjmowania vedolizumabu lub placebo w tygodniach 0 i 2 (kohorta 1), a 747 pacjentów otrzymywało vedolizumab z otwartymi oznaczeniami w tygodniach 0 i 2 (kohorty 2); status choroby oceniano w 6. tygodniu. Read more „Vedolizumab jako terapia indukcyjna i podtrzymująca w chorobie Leśniowskiego-Crohna”

Randomizowane badanie intensywnej i standardowej kontroli ciśnienia krwi

Najbardziej odpowiednie cele dotyczące skurczowego ciśnienia krwi w celu zmniejszenia chorobowości i umieralności z przyczyn sercowo-naczyniowych wśród osób bez cukrzycy pozostają niepewne. Metody
Losowo przypisaliśmy 9361 osób ze skurczowym ciśnieniem krwi 130 mm Hg lub więcej i zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym, ale bez cukrzycy, do skurczowego docelowego ciśnienia krwi wynoszącego poniżej 120 mm Hg (leczenie intensywne) lub celu poniżej 140 mm Hg (standardowa obróbka). Pierwotnym złożonym wynikiem był zawał mięśnia sercowego, inne ostre zespoły wieńcowe, udar, niewydolność serca lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Wyniki
Po roku średnie skurczowe ciśnienie krwi wynosiło 121,4 mm Hg w grupie intensywnego leczenia i 136,2 mm Hg w grupie leczonej standardem. Interwencja została przerwana wcześnie po medianie okresu obserwacji wynoszącej 3,26 roku z powodu znacznie niższej stawki pierwotnego wyniku złożonego w grupie intensywnego leczenia niż w grupie leczonej standardem (1,65% rocznie w porównaniu z 2,19% rocznie; współczynnik ryzyka przy intensywnym leczeniu, 0,75, przedział ufności 95% [CI], 0,64 do 0,89, P <0,001). Całkowita śmiertelność była również znacznie niższa w grupie intensywnego leczenia (współczynnik ryzyka, 0,73, 95% CI, 0,60 do 0,90, P = 0,003). Częstość występowania poważnych zdarzeń niepożądanych związanych z niedociśnieniem, omdleniem, zaburzeniami elektrolitowymi oraz ostrym uszkodzeniem lub uszkodzeniem nerek, ale nie powodującymi uszczerbku upadków, była wyższa w grupie intensywnego leczenia niż w grupie leczonej standardowo. Read more „Randomizowane badanie intensywnej i standardowej kontroli ciśnienia krwi”