Silne podraznienie nerwu blednego

Silne podrażnienie nerwu błędnego może do tego stopnia wzmóc napięcie mięśni ścianki jelita, że ruchy robaczkowe ustają, czyli że występuje wynik odwrotny niż ten, jaki zwykle widziany przy słabszym podrażnieniu tego nerwu. Na czynność ruchową jelit stany emocjonalne mogą również wywrzeć różny wpływ w zależności od ich natężenia oraz od stanu napięcia mięśni gładkich jelit. Emocje o średnim natężeniu zmniejszają ruchy jelit, emocje zaś o dużym natężeniu zwiększają ruchy jelit, co przejawia się, jako tzw. biegunka nerwowa. Zaburzenia czynności ruchowej jelit sprowadzają się przede wszystkim do zwiększenia lub zmniejszenia ruchów robaczkowych. Read more „Silne podraznienie nerwu blednego”

W biegunkach odgrywa role nie tylko zwiekszenie sie ruchów robaczkowych

W biegunkach odgrywa rolę nie tylko zwiększenie się ruchów robaczkowych, wskutek bowiem szybkiego przesuwania się treści pokarmowej w jelitach woda wchłania się w nich niedostatecznie, a prócz tego błona śluzowa wydziela do światła jelit znacznie więcej śluzu i płynu o charakterze wysiękowym lub przesiękowym. Treść pokarmowa zostaje wtedy rozwodniona i zawiera niestrawione ciała pokarmowe. W związku z tym, że szybko przechodząca przez jelita treść pokarmowa zawiera nie tylko niewchłoniętą wodę, lecz również wydzielone w większe ilości soki trawienne, ustrój traci podczas biegunek bardzo dużo własnej wody. Prowadzi to do zagęszczenia krwi i wysuszenia tkanek, co zmienia ich czynność przez zmianę dyspersji koloidowej. Biegunka powstaje zwykle, jeżeli zwiększają się ruchy robaczkowe jelit grubych. Read more „W biegunkach odgrywa role nie tylko zwiekszenie sie ruchów robaczkowych”

ZABURZENIA CZYNNOSCI WCHLANIANIA JELITOWEGO

ZABURZENIA CZYNNOŚCI WCHŁANIANIA JELITOWEGO Wchłanianie w przewodzie pokarmowym wytworów hydrolizy dał pokarmowych odgrywa zasadniczą rolę w odżywianiu ustroju, gdyż przez wchłanianie tych ciał ustrój otrzymuje potrzebny mu materiał plastyczny i energetyczny. Wchłanianie jest złożoną czynnością błony śluzowej przewodu pokarmowego, przede wszystkim zaś jelit cienkich. Wchłanianie v jamie ustnej jest znikome z powodu krótkiego przebywania w niej ciał mogących być wchłoniętymi. Może jednak z jamy ustnej wchłaniać się alkohol i niektóre w nim rozpuszczone ciała. Na tej zasadzie polega natychmiastowe przeciwbólowe działanie nitrogliceryny użytej w ilości 1-2 kropli pod język w napadzie dławicy piersiowej. Read more „ZABURZENIA CZYNNOSCI WCHLANIANIA JELITOWEGO”

Tluszcze wchlaniaja sie drogami chlonnymi.

Tłuszcze wchłaniają się drogami chłonnymi. W kiszkach wchłania się przeważnie woda dzięki ich ruchom przeciw robaczkowym, mogą jednak wchłaniać się w nich i inne ciała, choć znacznie wolniej. Ciała wchłaniające się z odbytnicy przechodzą bezpośrednio do krwi z ominięciem wątroby, co zostało wyzyskane w podawaniu leków tą drogą. Upośledzenie wchłaniania powstaje w zaburzeniach krążenia krwi w jelitach, w zapaleniach jelit, zwłaszcza przewlekłych, oraz w ich stanach zwyrodnieniowych. Prócz czynności wchłaniania j elita spełniają jeszcze czynność wydalniczą. Read more „Tluszcze wchlaniaja sie drogami chlonnymi.”

Podwiazanie tetnicy watrobowej

Podwiązanie tętnicy wątrobowej również prowadzi do śmierci, jednak następuje ona wskutek zatrucia zwierzęcia, gdyż krew tętnicza nie tylko odżywia wątrobę, lecz również dostarcza do niej wytwory przemiany materii, ulegające dalszej przeróbce i odtruciu przez wątrobę. Występujące po podwiązaniu tętnicy wątrobowej skurcze toniczne i kloniczne są objawem zatrucia zwierzęcia i hipoglikemii obok jednoczesnego zmniejszenia się zawartości mocznika w moczu. Objawy, które występują u zwierząt po wyłączeniu czynności wątroby, nie mogą być przeniesione na ludzi, gdyż u nich, schorzenia wątroby przebiegają raczej przewlekle, ostrych zaś i nagłych stanów wypadnięcia czynności wątroby nie spotyka się. Jedynie większy zator żyły wrotnej lub tętnicy wątrobowej może dać objawy zbliżone do tych, jakie widzimy po podwiązaniu żyły wrotnej lub tętnicy wątrobowej u zwierząt. Najlepszą metodą badania doświadczalnego czynności wątroby jest metoda przetok naczyniowych angiostomia Londona. Read more „Podwiazanie tetnicy watrobowej”

Multistate Outer of Listeriosis związany z kantalupą AD 9

Odsetek przypadków związanych z ciążą zgłoszonych w tym wybuchu (5%) był stosunkowo niski. Infekcje związane z ciążą stanowią większy odsetek przypadków (12 do 66%) w innych domowych ogniskach listeriozy, 5 i 17% przypadków zgłoszonych do inicjatywy Listeria dotyczyło kobiet w ciąży i noworodków .9 Możliwe wyjaśnienia niskiego odsetka zakażeń związanych z ciążą zgłoszonych w tym ognisku obejmują różnice w konsumpcji kantalupa i praktykach w zakresie obsługi u ciężarnych i osób nieciężarnych, różnice w zależnościach dawka-odpowiedź pomiędzy kobietami w ciąży i innymi grupami o podwyższonym ryzyku oraz różnice w zjadliwości matczynej i płodowej wśród szczepów powodujących ogniska choroby . Chociaż rozpoznano wiele swoistych dla linii charakterystycznych dla linii monocytogenes i specyficzne dla szczepu właściwości wpływające na zjadliwość, sposób, w jaki te cechy mogą wpływać na ekspresję zjadliwości wśród osób z listeriozą, pozostaje niejasny.30-32
W toku dochodzenia wykazano przydatność inicjatywy Listeria i skuteczność podejścia do przypadku w przypadku ognisk choroby. Inicjatywa Listeria ułatwiła szybkie porównywanie przypadków, co szybko potwierdziło związek między chorobami związanymi z epidemią a konsumpcją kantalupów, co skłoniło do rozpoczęcia wizyty w gospodarstwie i zatrzymania produkcji kantalupa w tym samym dniu po 12 dniach od rozpoznania epidemii w Kolorado. Read more „Multistate Outer of Listeriosis związany z kantalupą AD 9”

Wrodzony zespół defektów neutrofilów związany z mutacjami w VPS45 AD 11

Ponadto, zarówno w neutrofilach, jak i fibroblastach, mutacja Thr224Asn doprowadziła do obniżenia poziomów VPS45, dotkniętych białek, które oddziałują z VPS45, zaburzonej migracji komórek i zwiększonej apoptozy. Ponadto, model danio pręgowany ze zredukowanym białkiem vps45 charakteryzował się ciężką neutropenią, podobną do tej u pacjentów. VPS45, wysoce konserwatywne białko, 27 jest członkiem rodziny Sec1p / Munc18 (SM), która wiąże rozpuszczalne wrażliwe na N-etylomaleimid receptory białkowe (znane jako SNARE) .28 GTPaza Rab5, białko, które reguluje przemyt błona i białka przez szlaki endocytowe i wydzielnicze, 29 specyficznie rekrutuje VPS45 i rabenosyn-5 jako cytosolicowe białka efektorowe30; w granulocytach obojętnochłonnych, białka te działają w degranulacji i wewnątrzkomórkowym kradzieży.31 Vps45p jest związane z błonami komórkowymi, w tym z aparatem Golgiego, endosomami i innymi pęcherzykami.32 Mutacje w vss45 drożdży powodują akumulację pęcherzyków błonowych, a ludzkie funkcje VPS45 w handel białkiem i uwalnianie mediatorów stanu zapalnego, szczególnie w leukocytach. Ponadto, vps45 oddziałuje z rabenosinem-5 w drożdżach, Caenorhabditis elegans i drosophila i kieruje lokalizacją syntaksiny-16 i syntaksyny-6,34-36 w komórkach ludzkich, bezpośredni interakcja między endogennym ludzkim VPS45 i rabenosynem-5 stabilizuje zarówno białka, jak i funkcje w recylowaniu ?1-integryny między przedziałem endocytowym i błoną plazmatyczną, proces wymagany do ruchliwości komórki. Read more „Wrodzony zespół defektów neutrofilów związany z mutacjami w VPS45 AD 11”

Pritelivir hamujący prątek-helikazę dla zakażenia HSV-2 AD 8

Doniesienia o nudnościach nie wydają się być związane z dawką priteliviru. (Nudności nie obserwowano w badaniach fazy przy większych dawkach.11) Sekwencjonowanie próbek otrzymanych przed i po leczeniu sugeruje, że nie pojawiła się lekooporność, nawet u uczestników leczonych najniższymi dawkami priteliviru. Nasz projekt badania, w którym liczba dni wirusowego uwalniania był głównym wynikiem, dostarczył podejścia do zdefiniowania skuteczności przeciwwirusowej in vivo i skutecznej, bezpiecznej dawki do późniejszej oceny. Badania naturalnej historii HSV-2 wykazały, że częstotliwość zrzucania, ilość HSV podczas zrzucania oraz występowanie i czas trwania zmian w genitaliach są skorelowane. Read more „Pritelivir hamujący prątek-helikazę dla zakażenia HSV-2 AD 8”

Fibrynoliza lub pierwotna PCI w zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Nie wiadomo, czy fibrynoliza przedszpitalna w połączeniu z szybką angiografią wieńcową daje wynik kliniczny podobny do pierwotnej przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) wczesnego po ostrym zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI). Metody
Spośród 1892 pacjentów ze STEMI, którzy wystąpili w ciągu 3 godzin po wystąpieniu objawów iu których nie można było wykonać pierwotnej PCI w ciągu godziny, pacjenci zostali losowo przydzieleni do pierwotnej PCI lub terapii fibrynolitycznej za pomocą bolusowej tenekteplazy (zmienionej na połowę dawki u pacjentów ?75 lat wieku), klopidogrelu i enoksaparyny przed transportem do szpitala obsługującego PCI. Wykonano pilną angiografię wieńcową w przypadku niepowodzenia fibrynolizy; w przeciwnym razie angiografię wykonywano 6 do 24 godzin po randomizacji. Pierwszorzędowym punktem końcowym było połączenie śmierci, szoku, zastoinowej niewydolności serca lub ponownego zawału do 30 dni. Read more „Fibrynoliza lub pierwotna PCI w zawale mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST”

Wskaźnik oporności kory nadnerczy po transplantacji nerek AD 2

W natywach nerek nie jest możliwe przeanalizowanie wpływu cech histologicznych nerek na udział hemodynamiki centralnej, ponieważ są one blisko spokrewnione i często obejmują te same procesy patofizjologiczne, a także dlatego, że systematyczna biopsja nerkowa nie jest rutynowo wykonywana w natywach nerek. W związku z tym względny udział cech histologicznych nerek i centralnych czynników hemodynamicznych w stosunku do wskaźnika oporności wewnątrznerkowej pozostaje niejasny.16 Przeprowadziliśmy prospektywne badanie, aby ocenić wyniki prognostyczne wskaźnika rezystancyjnego wewnątrznerkowego w odniesieniu do funkcji przeszczepu oraz przeżycia pacjenta i przeszczepu w pierwszym badaniu. lata po transplantacji nerki. Przeprowadziliśmy również szczegółową analizę zależności pomiędzy cechami histologicznymi przeszczepu a wskaźnikiem oporności wewnątrznerkowej. Read more „Wskaźnik oporności kory nadnerczy po transplantacji nerek AD 2”