WPLYW ZABURZEN CZYNNOSCI WATROBY NA PRZEMIANE WEGLOWODANOWA

WPŁYW ZABURZEŃ CZYNNOŚCI WĄTROBY NA PRZEMIANĘ WĘGLOWODANOWĄ Wątroba w pierwszej połowie życia płodu nie zawiera glikogenu. U płodu najpierw zjawia się glikogen w sercu i innych tkankach, w drugiej zaś połowie życia płodowego glikogen zjawia się i w wątrobie, przy czym nagromadzenie się jego występuje znacznie wcześniej niż rozwój wysepek Langerhansa trzustki. U noworodka glikogenu w wątrobie jest znacznie więcej niż w ustroju dorosłym. Glikogen w wątrobie jest nierównomiernie rozłożony. W częściach środkowych zrazika wątrobowego glikogenu jest więcej niż w obwodowych, przy czym zawartość jego w zrazikach ulega wahaniom w zależności od różnych czynników, z których najważniejszy jest charakter pożywienia. Wątroba dzięki zdolności glikogenogenezy i glikogenolizy reguluje poziom cukru we krwi i utrzymuje go na optymalnym dla ustroju poziomie. Bierze, więc ona czynny udział w przemianie węglowodanowej. Zasadniczą jej rolą w tej przemianie jest czynność tworzenia i odkładania się glikogenu oraz przetwarzania glikogenu w cukier, który przechodzi do krwi w różnych ilościach w zależności od zapotrzebowania ustroju. [więcej w: leczenie alkoholizmu, leczenie łysienia, Lekarze Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie alkoholizmu leczenie łysienia Lekarze Warszawa